۱-این روزها جشنواره فیلم فجر قرار است سیمرغ هوا کند .امسال دلم می خواست مثل پارسال همه فیلمهای جشنواره را بروم هرچند میسر نشد درست مثل پارسال.این جمله آخری را از بهمن عبدی کاریکاتوریست تقلب کردم که دیشب در دو قدم مانده به صبح گفت که از کسی پرسیدند دلت می خواهد در آینده چکاره شوی گفت مثل بابام دکتربعد گفتند بابات مگه دکتر بود طرف گفت نه اونم دلش می خواست دکتر بشه.اما از اخبار و قرائن معلومه که امسال سال خوبی برای جشنواره نیست از اصلاحیه های صد تا یه غاز گرفته تا برنامه های به هم ریخته نمایش.دم مجله فیلم گرم که هرسال همه فیلمها را معرفی میکنه این جمله آخر هم مال شهرام مکری بود.این چه وضعیه تو این مملکت که هر چی میخوای بگی یکی قبلا قشنگترش را گفته اگر حرف نزنی میگن لالی اگر هم بگی که گندش در میاد.

۲-خیلی دلم می خواهذ آقای کروبی راببینم و بگویم که اینقدر گول بیست و سی را نخور راستش این برنامه خبری که اول صادقانه می نمود بد جور پیر مرد را به بازی گرفته این جملات را هم   ابطحی یک بار گفته بود و من آخرش را از خودم اضافه کردم.راستی امسال نوری زاذ باز به سراغ اساطیر رفته خدا آخر و عاقبت کاوه را به خیر کند مثل رستم.

۳-دوستی گلایه ای خصوصی برایم گذاشته که نتوانستم چیزی بیاد بیاورم گویا در حافظه ام خللی افتاده  امیدوارم خودش را  به ما بنمایاند.در حافظه ام خللی افتاده اولین و آخرین جمله ارزشمند یک الاغ در طول قرنهاست که بر زبان الاغ حکایت شگال خر سوار هنگامی که برای اولین و آخرین بار احساس کرد رودست خورده جاری  و از مکر شغال و گرگ رها شد.راستی چقدر این روزها شگال خر سوار زیاذ شده است.


 

نوشته شده توسط فرهاد ترابي در Wed 6 Feb 2008 ساعت 13:29 موضوع نقد فیلم | لینک ثابت