سينما سبزوار سینما

این بار هم چون همه آن چند بار گذشته نتوانستم  کنسرت استاد را از نزدیک ببینم ،گویا این هم به آرشیو آرزوهایم اضافه خواهد شد.شجریان را از زمانی می شناسم که کاستهایش را به عنوان نوار انقلابی و مجاز در کنار خیل عظیمی از نوارهای غیر مجاز عرضه می کردند.آن روزها بچه مثبت ها شجریان گوش می دادند و  بچه روشنفکر ها هم با صدای او پز می دادند.یادم هست خیلی از وقتها مفهوم شعرهایی را که می خواند نمی فهمیدم و بعدها درست مثل یک کشف و شهود ناب به درک آنها نائل می شدم.صدای شجریان باعث شده بود که هر روز بیشتر از دیروز با ادبیات انس بگیرم .صدایی که حافظ و سعدی و مولانا را از عرش به زمین آورد و در کوچه پس کوچه های شهر غمزده و در کوچه باغهایی که بوی عاشقی می داد این نوا ها را  ماندگار کرد.نوا،دستان،بیداد.....چه بزرگ است این مرد آواز ایران و چه خیانتها می کنند آنان که گوشها و جانهای جوانان این سرزمین را از این نوای آسمانی محروم کرده اند.این روزها این نوا جایش را به موسیقی های بنجل و پوچ وارداتی داده است و این نعره های شیطان همه جا را جولانگاه خود ساخته اند.این صدا معجزه می کند اگر هنوز منتظر معجزه مانده ایم...

نوشته شده توسط فرهاد ترابي در Thu 16 Aug 2007 ساعت 13:5 موضوع واگويه | لینک ثابت