سينما سبزوار سینما

اینکه چار خونه می خنداند یا نه مهم نیست.بازیگرانش در موارد زیادی بازی های گذشته خود را تکرار می کنند هم به قول خود آقای صحت اشکالی ندارد چون ایشان با تکرار و کلیشه مشکلی ندارند.لابد فکر می کنید اعتراض سفارت کشور دوست و برادر افغانستان در مورد شخصیت شنبه و چهارشنبه را می خواهم مطرح کنم که باید بگویم اینطور نیست و این گونه امور همیشه بوده و هست و لابد افغانیهای مقیم مرکز هم معترفند که همه افغانها شیر پنجشیر نیستند و گاهی در میان آنها هم مثل ما آدم نیرنگ باز پیدا می شود(نیرنگ را به لهجه افغانی بخوانید).پس حرف حساب بنده چیست؟؟عرض می کنم:آقا ما قبلا در همین تلویزیون و سینما دیده بودیم که مرد آشپزی می کند و احیانا ظرف می شوید و گاهی هم پوشک بچه عوض می کند.خب اشکالی هم نداشت چون موج فزاینده فیمینیسم و دفاع از حقوق زن ایجاب می کند که این طور چیزها را زیاد جدی نگیریم.اینکه جامعه ما  زن سالار و فرزند سالار شده است هم بماند.اما در سریال طنز چارخونه کار از این حرفها گذشته و  به ریش هر چی مرده  از اول تاریخ تا همین دیروز بد جور خندیده و چه عرض کنم ..ده شده است.یک مرد درست و درمون توی این سریال دیده نمی شود.منصور جمالی که قربونش برم مدام از شکوه جانش که به قول بیهقی مرحوم "زنی بود سخت جگر آور" مورد شماتت و سرزنش و سرکوفت قرار می گیرد و همین مونده که شکوه خانم  شنبه جان را به خلوت گاه خویش هم راه دهد! چهارشنبه یا همان حامد سابق که صبح تا شب در خانه لم داده است تا همسرش صدقه سر مسافران هواپیما لقمه ای نان جلویش بیندازد.آقا فرخ و فرزاد جان هم که به تف ابلیس نمی ارزند.می ماند آقای رئیس که در یکی دو شب پیش گندی زد گندستان.بله آقا طنز است و خنده من هم می دانم  ولی با این کارها فردا سنگ روی سنگ هم بند نمی آید.اگر قرار است این گونه مردان به سخره گرفته شوند پس زنده باد مرد سالاری و سریال پدر سالار.

نوشته شده توسط فرهاد ترابي در Wed 22 Aug 2007 ساعت 11:40 موضوع نقد فیلم | لینک ثابت